Küçük bir erkek çocuk annesine sordu;
"Niçin ağlıyorsun ?"
"Cünkü ben kadınım" diye cevapladı annesi.
"Anlamadım !" dedi çocuk.
Annesi <...>nu kucaklayıp;
"Ve hiç bir zaman da anlayamayacaksın!" dedi.

Çocuk bu sefer babasına;
"Baba, annem niçin ağlıyor?" diye sordu.
Babanın cevabı;
"Bütün kadınlar Sebepsiz ağlayabilen yapıdadır"

Küçük oglan büyüdü, yetişkin adam oldu ve hala kadınların niçin agladıklarını keşfedemedi. Nihayet öldükten sonra cennete gittiginde Allah'a sordu. "Allahım!" dedi "Kadınlar niçin bu kadar kolay ağlayabiliyorlar?"
Allah dedi ki...
"Ben kadınlari özel yarattım!... Tüm yaşamın ağırlığını taşıyabilecek kuvvette olmasına ragmen baskalarına teselli verecek kadar yumusak omuzlar; doğumun acısına olduğu kadar doğurdukları evlatlarının nankörlüğüne dayanabilecek iç kuvvetini verdim. Başkalarının kuvvetinin kalmadığında devam edecek azmi, ailesinin hastalığında yorgunluğa papuc bıraktırmayacak kudreti verdim. Her türlü ağır şart altında, ve hatta annelerini cok kötü incitselerde cocuklarını sevmek duygusallığını verdim. Bu duygusallık her yaştakı cocuklarının yaralarını sarmalarına, sorunlarını dinleyip paylaşmalarına yardım ediyor. Kocalarını tum kusurlarıyla sevmek kuvvetini verdim. Onları erkeğin kalbini korumaları için yarattım. Onlara iyi bir kocanın eşini asla incitmeyeceğini fakat bazen destek ve kuvvetini deneyecek davranışlarda bulunacağını anlayacak duyarlı bir zeka verdim. Tek zayıflık olarak kadınlara birer göz yaşı verdim. Tamamen kendilerinin sahip oldukları, ihtiyaçları olduğunda kullanmak üzere.. İnsanlık için bir gözyaşı..." diye cevapladı.

Kadını güzel yapan şey ne saçı, ne vücudu, ne kendini ne şekilde taşıdığıdır. Kadını esas güzel yapan sevgisini paylaşabilmesi, fedakarliği, sorumluluğu, anlayışı, sadece bilgiye değil ayni zamanda kalbe de yonelik aklıdır.