Insallah
Hoca akşamdan ertesi günün planını yapar: 

"Eğer yarın hava güzel olursa ormana ağaca giderim, iyi olmazsa hamama."

Karısı Hoca'yı uyarır:

 "İnşallah de Hocam." Hoca:
- "Hanım ne var bunda yarın hava ya iyi olur ya kötü ne var bunda. "

Ertesi gün olur ve güneşi gören Hoca ormanın yolunu tutar. Köyden epeyce uzaklaşmıştır ki askeri bir birlikle karşılaşır. Askerler Hoca'ya Sivrihisar'ı tarif etmesini isterler fakat askerle uğraşmak istemeyen Hoca, bilmiyorum deyince komutan kızar:

" Kavuğundan utan bir de yalan söylüyorsun! Çabuk düş önümüze ve en kısa yoldan bizi Sivrihisar'a götür.!" der.

 Hoca askerlerle birlikte onca yolu teper ve Sivrihisar'a ulaşıp serbest kalınca tekrar evinin yoluna koyulur. Ancak gece yarısından sonra eve varabilen Hoca ayaklarına karasular inmiş, yarı ölü vaziyette kapının eşiğine yığılır. Kapının tokmağını güçlükle çalar. Karısı içerden "kim o ?" diye seslenince, Hoca:
- "İnşallah benim karıcığım.