AYDEDE-AYNENE

Aydedenin paltosunu
Kim giydirir anne
Gözlüğünü bastonunu
Kim bulup verir eline
Yıldızlar mı verir
Yıldızlar Aydedenin
Torunları mı anne

Aydedenin yemeğini
Kim pişirir anne
Kim yıkar çamaşırlarını
Aynene mi yıkar
Bulutlar su mu döker anne

Aynenenin evi nerde
Gökte mi oturur yerde mi
Niye görünmez  bize
Aynene öldü mü yoksa
Göğe mi gömdüler onu
Yere mi anne

		Ali YÜCE
		

MERDİVEN

Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak

Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta

Eğilmiş arza kanar muttasıl kanar güller
Durur dallarda alevden kanlı bülbüller
Sular mı yandı neden tunca benziyor mermer

Bu bir lisan-ı hafidir ki ruha dolmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta

                                                                                                                           Ahmet HAŞİM

~~*~~

Niceleri geldi , neler istediler,
 Sonunda dünyayı bırakıp gittiler:
 Sen hiç gitmeyecek gibisin , değil mi?
 O gidenler de hep senin gibiydiler.

         ~~*~~           

 ÖMER HAYYAM

TÜRKÇE'MİZ

Annenden öğrendiğinle yetinme

Çocuğum, Türkçe'ni geliştir.

Dilimiz öylesine güzel ki

Durgun göllerimizce duru,

Akar sularımızca coşkulu…

Ne var ki çocuğum,

Güzellik de bakım ister!

Önce türkülerimizi öğren,

Seni büyüten ninnilerimizi belle,

Gidenlere yakılan ağıtları…

Her sözün en güzeli Türkçe'mizde,

Diline takılanları ayıkla,

Yabancı sözcükleri at!

Bak, devrim ne güzel!

Barış, ne güzel!

Dayanışma, özgürlük…

Hele bağımsızlık!

En güzeli, sevgi!

Sev Türkçe'ni, çocuğum,

Dilini sevenleri sev!

										Ocak Katırı Alagöz  adlı şiir kitabından 					
					

		Rıfat ILGAZ	
	

	 
	
		
	

DOST BİLDİKLERİM

Sanırdım gündüzdü onlarla gecem
İçimde ümitti dost bildiklerim.
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem
Bırakıp da gitti dost bildiklerim.

Hepsi varken baharımda, yazımda;
Kışın bir burukluk kaldı ağzımda,
Seneler senesi oysa gözümde
Cihana eşitti dost bildiklerim.

Nerede o sözlere kandığım günler?
Her gülen yüzü dost sandığım günler;
Acıdan kahrolup yandığım günler
Ta canıma yetti dost bildiklerim.

Meydana çıkalı asıl çehreler
Aydınlanmaz oldu artık geceler
Yalanlar tükendi, indi maskeler
Birer birer bitti dost bildiklerim.

Korkar oldum bana "dostum" diyenden
Yoksa yok olandan,varsa yiyenden
Ne onlardan eser kaldı ne benden
Beni benden etti dost bildiklerim.

Ümit Yaşar Oğuzcan

BEYAZ GÜVERCİN

Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Bembeyazdı tüyleri,öyle parlaktı
Açsam ellerimi birden uçacaktı
Eğildim kulağına;dur,gitme dedim
Hareli gözlerinden öpmek istedim
Duydum;avuçlarımda sıcaklığını
Duydum;benden yıllarca uzaklığını
Çırpınan kalbini dinledim bir süre
Ve uçmak istedim onunla göklere
Ak güvercinin iri gözleri vardı
Güzelliğinden fışkıran bir pınardı
Soğuk sularından içtim, serinledim
Çağlayan bir nehrin sesini dinledim
Belki buydu sevmek hayat belki buydu
Işıl ısıldım,gözlerim dopdoluydu
Bir name yükseldi sevinçten ve hazdan
Bir name yükseldi,güzelden beyazdan
Uzattı sevgiyle pembe gagasını
Birden öğrendim hayatın manasını
Kaderde sevgiyi sende bulmak varmış
Seninle bir çift güvercin olmak varmış...

Ümit Yaşar

                       HİKAYE

Senin dudakların pembe,ellerin beyaz, 
Al tut ellerimi bebek, tut biraz. 

Benim doğduğum köylerde ceviz ağaçları yoktu, 
Ben bu yüzden serinliğe hasretim okşa biraz. 

Benim doğduğum köylerde buğday tarlaları yoktu, 
Dağıt saçlarını bebek savur biraz. 

Benim doğduğum köylerde şimal rüzgarları eserdi, 
Ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır öp biraz. 

Benim doğduğum köyleri akşamları eşkiyalar basardı. 

Gizli Sevda 

~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~*~~*~~*~~*~~*~~*

Hani bir sevgilin vardı 
Yedi sekiz sene önce, 
Dün yolda rastladım 
Sevindi beni görünce

 Sokakta ayaküstü 
Konuştuk ordan burdan. 
Evlenmiş, çocukları olmuş 
Bir kız, bir oğlan... Seni sordu ,

Hiç değişmedi, dedim. Bildiğin gibi.. 
Anlıyordu

 Mesutmuş, kocasını seviyormuş. 
Kendilerininmiş evleri.. 
Bir suçlu gibi ezik. 
Sana selam söyledi. 
                                              Behçet Necatigil 

BEKLETEN ŞİİR

Anne karnında

Dokuz ay on gün,

Allah'ın emriyle

Bir ömür bekle...

Anayla,babayla

Komşu çocuklarıyla

Oynarken sokakta

Büyümeyi bekle...

Mavi önlüğü giyip

Gittiğinde okula

Okumayı yazmayı

Bahar sonu karneyle

Yaz tatilini bekle...

Sınavlara girmeyi

Dereceler yapmayı

Bir okul kazanmayı

Bir meslekte kalmayı

Evlenmeyi bekle...

Askerlikte gün sayıp

Vatan borcunu yapıp

Tezkereyi de alıp

Eve dönmeyi bekle...

Uzun ince bir yolda

Ayrılık varsa falda

Gurbetteki sevgilin

Dönecek diye bekle...

Mutlu yaşam kurmayı

Çocuk sahibi olmayı

Hayallere ermeyi

Geleceğini bekle...

Doğdu doğacak diye

Yarın emekler diye

Okulda n'apar diye

Merak ederek bekle...

Bir ev,  araba için

Para umut ederek

Loto,toto ,sayısal

Kazanmayı bekle...

Bankaların önünde

Maaş alacam diye

Aldığını borçlara

Yatırmak için bekle...

Ah şu okula girse

Yüksek okul bitirse

Bir de bir işe girse

Olacak  diye bekle...

İşinde başarmayı

Sağlıklı yaşamayı

Sağ kalıp hak almayı

Emekliliği bekle... 

Vakti geliyor  diye

Bulsa gelse ;  hediye

Hayırlısıdır diye

Evlendirmeyi bekle...

Torun tombalak olsun

Evin içine dolsun

Gönüller mutlu olsun

Diye bir umut  bekle...

Geçen ömür hayırsa

Sağlık başa kalırsa

Çok mutlu da olunsa

Bir gün " ÖLÜM" ü  bekle...

 MİLYON KERE AYTEN

Ben bir Ayten'dir tutturmuşum
Oh ne iyi
Ayten'li içkiler içip
Sarhoş oluyorum ne güzel
Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin
Biraz Ayten sürüyorum güzelleşiyor
Şarkılar söylüyorum Şiirler yazıyorum
Ayten üstüne
Saatim her zaman Ayten'e beş var
Ya da Ayten'i beş geçiyor
Ne yana baksam gördüğüm o
Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor
Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz
Günlerden Aytenertesidir
Odur gün gün beni yaşatan
Onun kokusu sarmıştır sokakları
Onun gözleridir şafakta gördüğüm
Akşam kızıllığında onun dudakları
Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim
Ayten'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz
Bir kadehte sizinle içeriz Ayten'li İki laf ederiz
Onu siz de seversiniz benim gibi
Ama yağma yok
Ayten'i size bırakmam
Alın tek kat elbisemi size vereyim
Cebimde bir on liram var
Onu da alın gerekirse
Ben Ayten'i düşünürüm, üşümem
Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar
Parasızlık da bir şey mi
Ölüm bile kötü değil
Aytensizlik kadar
Ona uğramayan gemiler batsın
Ondan geçmeyen trenler devrilsin
Onu sevmeyen yürek taş kesilsin
Kapansın onu görmeyen gözler
Onu övmeyen diller kurusun
İki kere iki dört elde var Ayten
Bundan böyle dünyada
Aşkın adı Ayten olsun

                                        ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN