.

(¯`´•.¸ ___ GÖL ___¸.•´´¯)

.

Uzanıp yatıvermiş, sere serpe;

.
Entarisi sıyrılmış hafiften;

.
Kolunu kaldırmış, koltuğu görünüyor;

.
Bir eliyle de göğsünü tutmuş.

.

İçinde kötülüğü yok, biliyorum;

.
Yok, benim de yok ama...

.
Olmaz ki!

. 
Böyle de yatılmaz ki!

.

Orhan Veli Kanık

BEKLETEN ŞİİR

Anne karnında

Dokuz ay on gün,

Allah'ın emriyle

Bir ömür bekle...

Anayla,babayla

Komşu çocuklarıyla

Oynarken sokakta

Büyümeyi bekle...

Mavi önlüğü giyip

Gittiğinde okula

Okumayı yazmayı

Bahar sonu karneyle

Yaz tatilini bekle...

Sınavlara girmeyi

Dereceler yapmayı

Bir okul kazanmayı

Bir meslekte kalmayı

Evlenmeyi bekle...

Askerlikte gün sayıp

Vatan borcunu yapıp

Tezkereyi de alıp

Eve dönmeyi bekle...

Uzun ince bir yolda

Ayrılık varsa falda

Gurbetteki sevgilin

Dönecek diye bekle...

Mutlu yaşam kurmayı

Çocuk sahibi olmayı

Hayallere ermeyi

Geleceğini bekle...

Doğdu doğacak diye

Yarın emekler diye

Okulda n'apar diye

Merak ederek bekle...

Bir ev,  araba için

Para umut ederek

Loto,toto ,sayısal

Kazanmayı bekle...

Bankaların önünde

Maaş alacam diye

Aldığını borçlara

Yatırmak için bekle...

Ah şu okula girse

Yüksek okul bitirse

Bir de bir işe girse

Olacak  diye bekle...

İşinde başarmayı

Sağlıklı yaşamayı

Sağ kalıp hak almayı

Emekliliği bekle... 

Vakti geliyor  diye

Bulsa gelse ;  hediye

Hayırlısıdır diye

Evlendirmeyi bekle...

Torun tombalak olsun

Evin içine dolsun

Gönüller mutlu olsun

Diye bir umut  bekle...

Geçen ömür hayırsa

Sağlık başa kalırsa

Çok mutlu da olunsa

Bir gün " ÖLÜM" ü  bekle...

STAŞERM

BU VATAN KİMİN ?

Bu vatan, toprağın kara bağrında
Sıradağlar gibi duranlarındır;
Bir tarih boyunca, onun uğrunda
Kendini tarihe verenlerindir...

Tutuşup: kül olan ocaklarından,
Şahlanıp: köpüren ırmaklarından,
Hudutlarda gaza bayraklarından,
Alnına ışıklar vuranlarındır...

Ardına bakmadan yollara düşen,
Şimşek gibi çakan, sel gibi coşan,
Huduttan hududa yol bulup koşan,
Cepheden cepheyi soranlarındır...

İleri atılıp sellercesine,
Göğsünden vurulup tam ercesine,
Bir gül bahçesine girercesine,
Şu kara toprağa girenlerindir...

Tarihin dilinden düşmez bu destan:
Nehirler gazidir, dağlar kahraman,
Her taşı bir yakut olan bu vatan,
Can verme sırrına erenlerindir...

Gökyay'ım ne yazsan ziyade değil,
Bu sevgi bir kuru ifade değil,
Sencileyin hasmı rüyada değil,
Topun namlısında görenlerindi

Orhan Şaik GÖKYAY

Çiçekleri ezme yavrum

Çiçekler bir yüreğe benzer

Çiçek ezen, insan ezer.

  Sakın sen kuş vurma yavrum 

        En engin bir kardeşlikte       

 Uçar kuşlar gökyüzünde.

Tüfekle oynama yavrum

Şakacığı bile çirkin

Bir canlıyı öldürmenin. 

Gel bir çiçek ol sen yavrum 

Kendi ülkenin renginde

Şu yeryüzü demetinde.

	Tahsin SARAÇ	
	

KİTAPLARDA ÖLMEK 

Adı, soyadı açılır parantez
Doğduğu yıl, çizgi, öldüğü yıl, bitti 
Kapanır, parantez..
O şimdi kitaplarda bir isim, bir soyadı 
Bir parantez içinde doğum, ölüm yılları. 
Ya sayfa altında, ya da az ilerde 
Eserleri, ne zaman basıldıkları 
Kısa, uzun bir liste. 
Kitap adları 
Can çekişen kuşlar gibi elinizde. 
Parantezin içindeki çizgi 
Ne varsa orda                  
Ümidi, korkusu, gözyaşı, sevinci 
Ne varsa orda. 
O şimdi kitaplarda 
Bir çizgilik yerde hapis, 
Hâlâ mı yaşıyor, korunamaz ki, 
Öldürebilirsiniz. 

  Behçet  NECATİGİL   

OKUMAK GEREK

Daha çok şey bilmek için,

İleriyi görmek için,

Gerçekleri görmek için

Daha çok okumak gerek.

Daha güçlü devlet için,

Huzur için, servet için,

Daha mutlu millet için

Daha çok okumak gerek.

Tembellikten vazgeçelim,

Okumayı yol seçelim,

Okumak, bilmektir derim,

Daha çok okumak gerek...

				
	

								
		
				Bülent ÖZCAN		
		
				
		
				alıntı:şiir.gen .tr		
		
			
	

AYDEDE-AYNENE

Aydedenin paltosunu
Kim giydirir anne
Gözlüğünü bastonunu
Kim bulup verir eline
Yıldızlar mı verir
Yıldızlar Aydedenin
Torunları mı anne

Aydedenin yemeğini
Kim pişirir anne
Kim yıkar çamaşırlarını
Aynene mi yıkar
Bulutlar su mu döker anne

Aynenenin evi nerde
Gökte mi oturur yerde mi
Niye görünmez  bize
Aynene öldü mü yoksa
Göğe mi gömdüler onu
Yere mi anne

		Ali YÜCE
		

MERDİVEN

Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak

Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta

Eğilmiş arza kanar muttasıl kanar güller
Durur dallarda alevden kanlı bülbüller
Sular mı yandı neden tunca benziyor mermer

Bu bir lisan-ı hafidir ki ruha dolmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta

                                                                                                                           Ahmet HAŞİM