Günün birinde çiçekle su karşılaşır ve arkadaş olurlar. İlk önceleri arkadaşlıkları güzel bir şekilde devam eder. Birbirlerini tanımaları için zamana ihtiyaç olduğununda farkındadırlar. Gel zaman, git zaman çiçek o kadar mutlu olur ki, Su'ya aşık olmuştur. İlk kez aşık olan çiçek, etrafa kokular saçar su'ya olan sevgisi için. Öyle bir zaman gelir ki, artık su'da çiçeğine karşı içinde birşeyler hissetmeye başlar.

    Çiçek ile Su ilk kez aşık oluyorlardır. Günler ve aylar birbirini kovalar ve çiçek;
' Su acaba beni seviyor mu? Diye düşünmeye başlar. Çünkü Su çiçeğe fazla ilgi göstermemektedir.Halbuki
çiçek böyle bir ilgisizliğe alışkın değildir.

Ve sonunda çiçek dayanamaz duruma gelir. Çiçek Su'ya ''Seni Seviyorum'' der.
Su da : "Ben de seni seviyorum'' der.
Aradan zaman geçer; ve çiçek yine Su'ya ''Seni seviyorum'' der.Su çiçeğe aynı yanıtı verir.'' Ben de..."  der.

Çiçek sabırlıdır.Bekler,bekler,bekler....artık öyle bir duruma gelir ki, çiçek etrafa o güzel kokusunu saçamaz olur ve son kez Su'ya ''seni seviyorum'' der.Su' da isteksiz bir şekilde "Ben de..." der.
   Çiçek , bu ilgisizlik sonucu yataklara düşer, hastalanmıştır.Rengi solmuş, çehresi sararmıştır. Su çiçeğini hasta yatağında beklemektedir, yardımcı olmak için. Bellidir ki çiçek artık ölecektir.Çiçek son kez su'ya
doğru başını döndürerek, " Seni çok seviyorum'' der.Bu durum karşısında su hüzünlenir, gözlerinden yaşlar süzülür. Ve çiçeğine bir doktor çağırır. Doktor gelir ve çiçeği muayene eder, ve çiçeğin durumunun ağır olduğunu ve elinden bir şey gelmediğini söyler. Su merak eder, sevgilisinin ölümüne sebep olacak hastalığı
öğrenmek ister, doktor'dan. Doktor; su'ya şöyle bir bakar ve : "Çiçeğin bir hastalığı yok dostum " der.
   Ve su anlamıştır artık, sevgiliye, sadece ''Seni seviyorum'' demek yetmemektedir. Çünkü seviyorsan; ilgileneceksin,özleyeceksin,arayacaksın,merak edeceksin ve hep yanında olacaksın. Çünkü sevgi kolay kazanılmıyor.