Vikipedi, özgür ansiklopedi

Bey, Türkçede erkeklerin kullandığı sanlardan birisidir. Eski Türkçedeki biçimi beg idi.

alıntı

Çocukluğumun hoş bir fıkrası...O zamanlar İzmir'in şirin ilçesi Tire'de otururduk...Sonbahar geldimi kış hazırlıkları başlardı.En önemlisi de yakacağın temini...Tire'de dağ  köylerinden  eşek ya da katırlar üzerinde  meşe odunları getirirlerdi...Bir eşek yükü 5 liraydı...İhtiyaç kadar alınır,babam boş zamanlarında sobaya girecek boyda odun kırar,biz de kırılan odunları odunluğa taşırdık...

Yine Tire'nin dağ köylerinden bir vatandaş eşeğine yüklediği odunları satmak için ilçeye gelir. " Oduncu geldi,oduncu...! " diye bağırarak Tire sokaklarını dolanırken bir müşteri seslenir :

- Oduncu,odun kaça ?

-Odunlar satılık değil,der köylü...

Dolaşmaya devam eder,bir yandanda bağırır:

-Oduncu geldi,oduncu...!

Başka bir müşteri çıkar :

-Oduncuuuu....Odunu kaça veriyorsun ?

Köylü :

-Odunlar satılık değil,der...Yoluna devam eder.Başka bir sokağa geldiğinde bir adam arkasından seslenir :

-Ahmet Bey ,odun kaça ?

-Sana bedava ,der köylü...Odunları kapı önüne yıkar,eşeğini alıp köyünün yolunu tutar.Köyüne,evine vardığında babası sorar:

-Oğlum,kaça verdin odunları ?

-Baba der köylü,bir kaç müşteri çıktı ; " Oduncu,odun kaça ? " diye sordular vermedim.Başka biri "Ahmet Bey, odun kaça deyince "Sana bedava..." deyip parasız verdim,deyince babası :

-İyi yapmışsın.Eşeği de verseydin... der.